Postcrossing – 14 september 2017

Onderstaande vrolijke olifantenkaart komt van een postcrosser uit Wit Rusland. Meestal vertel ik iets over de voorzijde van de kaart, maar over deze olifant weet ik niet zoveel te vertellen. Grappig is dat de afzender zich afvraagt of we de kaart wel leuk vinden. Hij is bij zijn vriendin op bezoek en de kaart komt uit haar collectie. Natuurlijk is deze kaart leuk. Alleen al om het delen van het verhaal en de moeite die iemand neemt om een kaart uit te zoeken en vol te schrijven.

2017-09-14 by

(Bron tekening kaart: Lesya Mishchuk)

De tweede kaart komt uit Duitsland. Duitsland is het land met de meest verzonden kaarten. Van de 771 ontvangen kaarten kwamen er 120 uit Duitsland. En om de statistieken compleet te maken, er zijn 102 kaarten naar Duitsland verzonden. Ook op deze achterzijde weer zo’n leuk verhaal. Deze postcrosser is al meerdere keren in Nederland geweest op fietsvakantie. Ook deelt hij nog een tip van een restaurant waar ik zelf nog nooit ben geweest..

2017-09-14 de

(Bron tekening kaart: onbekend)

Postcrossing – 12 september 2017

Vandaag maar liefst vier kaarten bij de post.

Kaart 1 komt uit de Verenigde Staten.
Op de afbeelding een tekening van het Engelse spreekwoord “It’s raining cats and dogs”.
In het Nederlands zouden we zeggen, “het regent pijpestelen“.

2017-09-12 us1

(Bron tekening kaart: onbekend)

Kaart 2 komt ook uit de Verenigde Staten, uit de staat Idaho.
Op de kaart staat een brug afgebeeld die ligt bij Boise State University.

2017-09-12 us2

(Bron fotograaf kaart: onbekend)

Kaart 3 is van een postcrosser uit Duitsland. Deze postcrosser heeft al bijna 7500 kaarten verzonden. Geen record, want een andere Duitse postcrosser heeft het record met bijna 23.000 kaarten.

2017-09-12 de

(Bron foto’s kaart: onbekend)

kaart 4 komt van een postcrosser uit Kent, Engeland. Op de kaart staat de Tower Bridge in London afgebeeld. Helemaal leuk deze kaart omdat we dit jaar nog een aantal dagen naar London gaan.

2017-09-12 gb

(Bron fotograaf kaart: onbekend)

16 augustus 2017 – Niederstotzingen, Duitsland naar huis

lisette yue jan

Om 06.00 uur stonden we vanochtend al naast ons bed. Na een lekker ontbijt moest er vandaag nog zo’n 750 kilometer gereden worden. De reis ging vlot. Wel veel wegwerkzaamheden in Duitsland, maar geen last van file’s. Na vele stops, een lunch bij Mac Donalds, reden we rond 17.00 uur de straat weer in.

Onze Griekse reis is na 4 weken voorbij. We hebben ontzettend veel gezien, heel veel leuke dingen gedaan, maar de temperatuur had wel tien graden minder mogen zijn.
Nu begint bijna weer het dagelijks leven. Nog een paar dagen uitrusten en dan begint school en werk.

Bedankt voor het meelezen.
Volgend jaar waarschijnlijk weer een verslag vanuit China!

15 augustus 2017 – Chioggia, Italië naar Niederstotzingen, Duitsland

lisette yue jan

We lagen gisterenavond alle drie al vroeg in dromenland totdat we rond middernacht werden gewerkt door enorme vuurwerk knallen ter ere van Maria Hemelvaart.
Gelukkig werd het na middernacht weer stil en sliepen we al gauw weer in.

Om 06.30 uur ging vanochtend de wekker en na het ontbijt begonnen we aan de reis naar Niederstotzingen in Duitsland. Doordat er veel mensen vrij waren in Italië en ook in Oostenrijk reed er nauwelijks vrachtverkeer over de Brennerautobahn, Brennerpass en Fernpass. Dat reed een stuk relaxter dan toen we zo’n 3,5 week geleden richting Italië reden.

Ook vandaag is het nog steeds erg warm, alhoewel in de buurt van Ulm  begint het ineens hard te waaien en verschijnen er allemaal donkere wolken aan de lucht. Toch blijft het tijdens de autorit droog.

Voor de nacht slapen we in het dorp Niederstotzingen. Het ligt zo’n 10 kilometer van de snelweg af en het is hier heerlijk rustig op de kamer. Behalve het laatste half uur. In de verte hoor je een zacht gerommel van onweer. We zullen dan vanavond nog wel een regenbui in het dorp krijgen.
Het is een lange tijd geleden dat we regen hebben gezien. De laatste keer dat we regen hadden was drie weken geleden in Kastoria, Griekenland. Dat was nauwelijks een bui te noemen en na korte tijd was het toen alweer droog en warm.

Morgen moeten we nog bijna 750 kilometer naar huis rijden, dus we staan ook morgenochtend weer vroeg op. Hopelijk gaan niet morgenochtend alle vrachtwagens tegelijk de weg op, zodat we morgen ook nog rustig en zonder file’s kunnen rijden.

2017-08-15

(Bron foto: Lisette ©)

14 augustus 2017 – Chioggia – Venetië – Chioggia

..lisette yue jan

Met de wekker op 6.30 uur is er vandaag nog niemand wakker als de wekker afloopt.
Vandaag na lange tijd eindelijk weer eens een douchekop die aan een douchestang vast zit, zodat je niet je hele douchebeurt met de slang in je handen staat, zoals in de meeste Griekse hotels van de afgelopen weken.

Na het ontbijt lopen we naar de kade waar de rondvaartboten liggen afgemeerd voor de dagtochten naar Venetië. Als we om 08.30 uur aankomen staat er al een flinke rij mensen, maar op de boot is plaats genoeg. In bijna twee uur vaart de boot naar Venetië. Onderweg valt er genoeg te zien. Ook hier in Italië zijn de temperaturen weer hoog. Het is behalve erg warm, ook erg druk in Venetië. Het zal natuurlijk altijd wel druk zijn, maar morgen is het een feestdag in Italië en omliggende landen en veel mensen zijn vandaag en morgen vrij.

In Venetië lopen ook ontzettend veel Chinese toeristen. Dat inspireert ons om tussen de middag geen pizza te gaan eten, maar in een mooi verzorgd Chinees restaurant, waar allerlei heerlijke gerechten op tafel komen.

Na de middag lopen we door de kleine straatjes, shoppen wat in de souvenirwinkels, bekijken een aantal kerken aan de binnenkant, bezoeken het muziekmuseum en drinken nog een kop koffie en dan is het bijna weer 17.00 uur dat we met de boot weer terug varen.

Bij terugkomst in Chioggia is het alweer tijd voor de avondmaaltijd. Althans dat besluiten we, want als we eerst drie verdiepingen de trap op moeten lopen naar onze kamer, komen we van vermoeidheid nooit meer de kamer af.

Inmiddels zijn we dan ook wel op de kamer. Zo dadelijk alles voorbereiden voor de terugreis van morgen. We hebben morgen zo’n 600 kilometer te gaan naar Niederstotzingen,

2017-08-14-01

2017-08-14-00

2017-08-14-2

(Bron foto’s: Lisette ©)

13 augustus 2017- zee via Ancona naar Chioggia, Italië

lisette yue jan

Op weg naar Italië gaan we weer een uur terug in de tijd. We hebben de wekker gisterenavond dan ook niet al te vroeg voor vanochtend gezet. Jan en Y-A zijn echter al lang voordat de wekker gaat wakker.
Na het douchen gaan we in het zelfbedieningsrestaurant ontbijten. We kiezen vrij bescheiden uit het assortiment, maar bij de kassa toch een rekening van bijna 40 Euro! Dat was even schrikken. Zeker omdat het avondeten gisterenavond een stuk goedkoper was dan de rekening van het ontbijt.

Omdat we gisterenavond een uur te laat uit Griekenland vertrokken, komen we ook een uur later in Ancona, Italië aan. Het van boord gaan van de auto’s duurt enorm lang en voordat we rijden is het al 13.00 uur geweest. Als we eindelijk op de snelweg zijn, stoppen we eerst maar weer voor de lunch. We stoppen bij een supermodern complex. Als afdak voor de auto’s zijn zonnepanelen gebruikt. Echt een super idee en je auto blijft lekker koel terwijl je eet.

Onderweg naar Chioggia komen we door het gebied dat afgelopen week werd getroffen door het slechte weer. Overal zien we afgebroken bomen en van een aantal panden zien we dat ook het dak is weggewaaid.

In Cioggia komen we rond 17.30 uur aan. We krijgen een mooie kamer op de 3e verdieping. Geen lift in het hotel, dus het is wel even trap lopen voordat we onze kamer bereiken.

We gaan gelijk maar even op verkenning uit. Eerst kijken waar morgenochtend de boot naar Venetië vertrekt en daarna een wandeling door het stadje. Het is een leuke oude stad met haventjes, vissersboten en een lange winkelstraat met heel veel terrassen. Omdat ons ontbijt nogal prijzig was, besluiten we voor een simpele maaltijd in de avond te gaan. Helaas pakt dat niet goed uit. De kaas van Y-A haar tosti was niet gesmolten, de spaghetti van mijzelf was niet gaar. Jan had een schnitzel besteld, misschien was dat nog wel de beste keus! Maar ach daarna een ijsje voor Y-A en cup-a-soep op de kamer en alles is weer vergeten.

Met het uur tijdsverschil in Italië liggen we voor 22.00 uur in bed. De wekker staat voor morgen om 06.30 uur. Na het ontbijt vertrekken we rond 08.15 uur naar de boot voor ons bezoek aan Venetië.

2017-08-13-2

2017-08-13-3

(Bron foto’s: Lisette ©)

12 augustus 2017 – Perdika naar Igoumenitsa

lisette yue jan

Deze laatste dag in Griekenland is vooral een dag van heel lang wachten. Rond 11.00 uur vertrekken we bij het hotel en maken nog een laatste stop in Perdika centrum om brood te kopen voor de lunch en op een terrasje nemen we nog een ijsje en een kop koffie.

Binnen een uur zijn we in Igoumenitsa. We houden een korte stop langs de kustweg voor de lunch, maar echt schaduw vinden we niet. We eten dan ook snel een broodje en verplaatsen ons weer verder met de auto. In Igoumenitsa centrum is het behoorlijk druk, maar we vinden nog een parkeerplek. We lopen er wat rondjes door de stad, drinken koffie op een terras, bij een volgend terras bestellen we nog maar een keer lunch, want de boot naar Ancona komt pas rond 19.30 uur aan.  Traag glijden de uren voorbij. We rijden nog een rondje met de auto omdat het met airco lekker koel is. Shoppen nog wat in een supermarkt die zo duur blijkt te zijn, dat we er alleen een flesje frisdrank kopen.

Rond 17.30 uur melden we ons bij de haven. Dan blijkt dat we onze tickets die we in Ancona voor de terugreis hadden gekregen toch weer om moeten ruilen voor nieuwe tickets. Gelukkig gaat het omruilen snel en staan we op nieuw in de rij om de terminal op te gaan. De securiity is een stuk strenger dan in Italië. Het duurt dan ook even voordat wij de terminal op mogen.

Daar blijkt dat de boot toch wel wat vertraging heeft en het is al 21.00 uur voordat we aan boord gaan. Gelukkig is het uitdelen van de kamersleutel een stuk minder chaotisch dan op de heenweg en binnen een paar minuten zitten Y-A en ik op de kamer. Het is dan nog even wachten op Jan. Op de ferry mag namelijk alleen de bestuurder in de auto als de auto aan boord gereden wordt.

Als de boot eindelijk vaart eten we nog wat in het zelfbedieningsrestaurant en drinken daarna nog een kop koffie in de lounge voor in het schip. Zo zien we de bergen van Corfu mooi aan ons voorbij trekken.

Daarna is het de hoogste tijd om te gaan slapen. Ook op de terugweg hebben we weer een buitenhut. Het voelt wel luxe tegenover de vele mensen die geen slaapplek aan boord hebben voor de nacht. Overal aan boord liggen mensen op luchtbedjes, geïmproviseerde bedden, of gewoon onder een handdoekje te slapen. Het is in de zomermaanden allemaal toegestaan, maar eigenlijk zou iedereen gewoon een goede ligstoel of een bed moeten hebben.

2017-08-12-0

2017-08-12-1

(Bron foto’s: Lisette ©)